ఆ నిమిషం వెనక్కి వెళ్లకుంటే ఈ బాధ ఉండకపోయేది…….

భువనగిరి బస్టాండ్ లో దిగి ,సరే ఫోన్ చేయలేదని నిన్నటినుండి కల్యాణ్ గాడు తిడుతున్నాడు కదా అని ఓ మూల నిలబడి ఫొన్ డయల్ చేసి వాడు లిఫ్ట్ చేయడం కోసం వైట్ చేస్తూ చుట్టూ చూస్తూఉంటే ఓ ముసలావిడ నా వైపే చూస్తూ వచ్చి నా పక్కన నన్నే చూస్తూ నిలబడింది,

అబ్బా ఎక్కడ పడితే అక్కడ అడుక్కుంటారు అనుకుంటూ నే ఆమె వైపు చూస్తే చేతిలో ఓ చిన్న బుక్ పట్టుకుని ఉంది,ఓహో ఫ్రీ ఫొన్ కాల్ కావాలేమో అనుకుంటునే కల్యాణ్ గాడు లిఫ్ట్ చేయకపోవడంతో కాస్త చికాగ్గా ఉన్న నా దగ్గరకి వచ్చి

“జరంత  గీ నెంబర్ కి కొట్టవ బిడ్డా” అన్నదా ముసలావిడ,

“నా దాంట్ల డబ్బులు లేవమ్మా,ఇగో ఈ అయిదు రూపాయలు తీసుకుని బయట చేసుకోపో” అన్నా

“ఒద్దు బిడ్డా,డబ్బులున్నయి బస్సు గజ్వెల్లి ది పోతదేమో నాకీ ఫోన్లు చేసుడు రాదు,నా కొడుక్కి నేను ఒస్తున్నా అని చెప్పలి” అంది

సరే అని వెనక్కి తిరగి వస్తూ,అనవసరంగా అబద్దం చెప్ప అనుకుంటూ వెనక్కి తిరిగి

“ఆగమ్మా ఒస్తున్నా ” అని ఆమెతో పాటు వెళ్లా…..

చేతిలో ఒక చిన్న గుడ్డ సంచీ,ఊరికి పోయినప్పుడు కట్టుకోవటానికి పక్కకి పెట్టుకున్న ఓ చీర కట్టుకుని ఉంది.

కాయిన్స్ తీసుకు డయల్ చేసి ఎల్లయ్యా ఇగో మీ అమ్మ మాట్లాడుతదట అని ఇచ్చా……

ఆమె మాట్లాడుతూ ఉండటం అబ్బాయి ఫోన్ పెట్టెయ్యటం మళ్లీ చేయటం ……..

తన కొడుకు గజ్వెల్ నుండి హైద్రాబాద్ పోయి ఆరు నెలలు అవుతోందట ,చప్పకుండ ఎందుకొచ్చినవ్,ఇప్పుడు ఎట్ల ఒచ్చి తీస్కపోత ఇంటికి పో అన్నాడు…..

తను చెప్పేదీ సబబుగానే అనిపించింది.

ఫోన్ చేసి రావచ్చు కదమ్మా,అతను మాత్రం ఏం చేస్తాడు అన్నా,

తను ఏమీ మాట్లాడలేదు ఏదో గొణుక్కుంటు ఉంది….

సరే ఇప్పుడు ఏం చేస్తావ్ అనడిగా..

ఏముంది బిడ్డా పొమ్మన్నడు ఇక్కన్నా ఎవ్వరు లేరు ఇగ మళ్లా వరంగల్ పోతె నా అక్క బిడ్డ దగ్గరుంట,

అన్నది.

సరే రా అని బస్టాండ్ లోకి వెళుతూ,సరే ఎందుకొచ్చినవ్ అనడిగా

“రెండు సంవత్సరాల కింద ఎడమ కాలికి పక్శవాతం ఒచ్చింది,ఇప్పుడు కొంచం నయం ,దానికే మందుల కోసం ఒచ్చిన ,పో వాడు చూపెడుతడు అని వాళ్ల నాయిన అన్నడు ,ఒస్తెనేమో వీడు గిట్ల చేసిండు అంటు ఏడుపు మొదలు పెట్టింది.

గా ఎల్.ఐ.సి పిలగాడు మీ కొడుకు గజ్వెల్ లోనే ఉన్నడన్నడు ,వీడేమో హైద్రాబాద్ పోయి ఆరు నెలెలయిందట కనీసం చెప్పలే అన్నది

ఏంటి నీ కొడుకు ఆరు నెలలనుండి హైద్రాబాద్ ల ఉంటే నీకు తెల్వదా అన్న

అడ్డాల నాడు బిడ్డలు గానీ గడ్డాల నాడు బిడ్డలైతరా,రెక్కలోచ్చినయి ఎగిరిపోయిండు అన్నది….

చుట్టు చూస్తారన్న ఆలోచనో ఏమో తనలో తానే ఏడుస్తా కూచుంది…

అప్పటికి టైమ్ ఏడున్నర,తను వెళ్లే సరికి దాదాపు పదకొండు అవుతుంది

ఎప్పుడు తిన్నవమ్మా అంటె పొద్దున పదకొండుకి అంది,

రామ్మా తినేసి వద్దాం నేను బస్ ఎక్కిస్తా అంటే వద్దు అన్నది

సరే అని వంద ఇచ్చా ముందు తీసుకోను అన్నది,ఎంతో నచ్చచెప్పితే తీసుకుంది,

నేను కల్యాణ్ గాడి ఫోన్ వస్తే బయటకి వెళ్లి మాట్లాడి వచ్చేంతలో తను వెళ్లిపోయింది,బస్ ఎక్కి….

తనకి కాస్త తినిపిచ్చి బస్ ఎక్కిస్తే సంతషంగా ఉండేది….

ఎవరుబై ప్రపంచం ఓ ఊరులా మారింది అన్నది,

ఊర్లల్ల గూడ ప్రపంచాలున్నై….ఎవ్వరి ప్రపంచం వాళ్ళకి……..కొంచం తొంగి చూస్తె కనబడతై………

ఈ సి.ఐ గారికి పుస్తకాలంటే చాలా ఇష్టం……….

విజయ్ కుమార్ గారు సిద్దిపేట సి.ఐ గా పనిచేస్తున్నారు,వీరితో ఈ  పరిచయం అనుకోకుండా జరిగింది.
సిద్దిపేట లో ఒక ఫ్రెండ్ ఉన్నారు పేరు బాలలింగం,ఇతనికి బస్టాండ్ దగ్గర “రాజ్ బుక్స్” షాప్ ఉంది,ఇతను మంచి పుస్తక ప్రియుడు,షాప్ లో కూడా పుస్తకాలని చాలా బాగా మైన్టైన్ చేస్తారు.అన్ని రకాల పుస్తకాలు అక్కడ ఉండేలా జాగ్రత్త తీసుకుని సంపాదన మీద కాకుండా పుస్తక ప్రియులని అలరించేలా షాప్ ని రన్ చేస్తున్నారు.
మొన్న ఒక రోజు కొత్త పుస్తకాలు ఏమొచ్చాయో చూడడానికి వెళ్లినప్పుడు అక్కడికి వచ్చారు సి.ఐ గారు,
అసలు ఎంత సరదాగా కలిసి పోయారంటే కొత్తగా అప్పుడే పరిచయం అయినట్టే అనిపించలేదు,పైగా సి.ఐ అన్న ఫీలింగ్ కూడా లేకుండా ఆ ఫీలింగ్ నాకు కనీసం రానీయకుండా కలిసిపోయారు.
సార్ తో మాట్లాడడం ఒక పుస్తకం చదవటంతో సమానం,ఆయన ఉద్దేశ్యంలో మనిషి ఎప్పుడయినా చేసుకోగలిగిన అలవాటు ,మంచి అలవాటు పుస్తక పటనం,
“Teaching without Learning,Learning without Teaching”
అంటూ కొటేషన్స్ తో మాట్లాడారు,వారి మాటలు వింటుంటే మీ అందరికీ పరిచయం చేయాలనిపించి
“సార్!ఒక రోజు మీరు టైమ్ ఇవ్వాలి,మీ ఇంటర్వూ కావాలి” అన్నాను.
అప్పుడాయన పర్లేదు ఇప్పుడు మాట్లాడుకుందాం అని అన్నారు…..
మీరు చూడబోయే వీడియో నేను ఆయనతో మాట్లాడిన మాటలు…
ఆయన ఎంత ఓపెనో మీకు వీడియో చూస్తే అర్థమవుతుంది..

ఆయన గురించి బయట నను తెలుసుకున్న వియం ఏమిటంటే ,ఎవరయినా చిన్న చిన్న గొడవలు అలా స్టేషన్ కి వచ్చిన వాళ్లు ఉంటే వాళ్లకు కౌన్సిలింగ్ చేసి కొన్ని పుస్తకాలను చదవమని సూచించి,వాళ్లను చదివించి వాళ్లలో మార్పు తేవటానికి ట్రై చేస్తారని తెలిసింది.

ఆయనకి వృత్తిలో నూ , మానసికంగానూ ఎప్పుడూ సంతషం కలగాలని కోరుకుంటున్నాను.

చదివినందుకు మీ అందరికీ కృతజ్ణతలు…….

కింద ఫోటోలో్ నేనూ,సి.ఐ గారూ,మా బాలలింగం అన్న…..

పోయిన ఆదివారం ఫోటోల పండగ చేసుకున్న….!!!!!!

మొన్న ఆదివారం పొద్దున్నే పదింటికళ్లా నిద్ర లేద్దామనుకుంటుండగా మా నాన్న ఎవరినో తిట్టడం వినిపించింది,ఎందుకయినా మంచిదని ఎవరిని తిడుతున్నాడో విందామని చూస్తే ,

“అసలు బుద్ది ఉండదా ఇల్లన్నప్పుడు పని చేయాలని తెలీదా,ఇలా అయితే ఇక బానే” అని తిడుతూ ఉన్నాడు….

మేము కొత్త ఇళ్లు కట్టుకుంటున్నాం లెండి,మేస్త్రీ లు రాలేదేమో తిడుతున్నాడు అనుకుని,

లేచి….

పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి….

“అవును అసలు ఇంత భాధ్యత లేకుండా ఎలా ఉంటారో,పని అనుకున్నాక చెయ్యలి …….” అనేదో అంటుంటే వెనక నుండి మా తమ్ముడు ష్…. అని సైగ చేసాడు…….

నాన్న ఇంకా కోపంగా మారాడు……

అప్పుడు అర్థమయింది,నాన్న తిడుతోంది నన్నని…….

నా అద్రుష్టం బాగుండి,ఆదివారం కూడా మా నాన్నకి స్కూల్ ఉంది……

ఎలా అయినా నాన్న దగ్గర ఇంప్రెషన్ కొట్టెయ్యాలని గోడ నేనే కడతా అని స్టార్ట్ చేసా…..

హమ్మయ్య….ఒక థీమ్ సెట్ చేసా కదా ,ఇక ఫోటో సెషన్…….

ఏం తీస్తవ్,కాసేపాగు ఓ గొప్ప గోడ కడ్త……….

అయినా గోడ కట్టాలంటే ముందు ఉన్న గోడని కూలగొడితె అయిపోతది,ఒకవేళ నేను బాగా కడితే క్రెడిట్ ముందు కట్టినోడికి కూడా పోతది……

ముందు మనకి ఇటుక పగలగొట్టడం ఒస్తదో రాదో చూద్దాం……

అమ్మో ఒకచేతుల ఇటుక ఇంకో చేతుల తాపె పట్తుకుంటె జిమ్ ల ఎక్సర్సైజ్ చేసినట్టుంది…..

అవ్ గాని ,ఒక్క ఇటుకకే ఇంత కష్టం గా ఉంది,ఏ గోడ నా మొఖానికి అవసరమా,ఎట్లైనా తప్పించుకోవాలె..

..

దీనికన్నా సదువుకునుడే నయం,ఏ ఎవరయ్యా నా పుస్తకాలు అక్కడ పడేసింది….ఉండండి వస్తున్న…..

ఏ ఎందుకు బై ఫోటోలు తీసి ఇజ్జత్ తీస్తవ్……..!!!!!!
———————————————————————
సాయంకాలం ఈ ఫోటోలు చూసాక నాన్న నవ్వాడని స్పెషల్ గ చెప్పాల్నా……..:)

సరే ఇగ ఉంట మరి………